NI PIES, NI WYDRA….
Border terriery są rasą psów myśliwskich (grupa III). Pochodzą z pogranicza Anglii i Szkocji, a pierwsze wzmianki o podobnych psach są już ze średniowiecza, gdzie często towarzyszyły zwykłym ludziom w codziennych sprawach. Od dawien dawna psy przypominające dzisiejsze bordery pomagały myśliwym w polowaniu na lisy, borsuki i wydry, charakteryzując się wytrzymałością i zdolnością do pracy w trudnym, skalistym terenie typowym . Oczywiście, jak większość terierów, były także pogromcami gryzoni. W 1920 roku rasa uznana została oficjalnie przez Kennel Club.
Na zdjęciu , pierwsza po lewej stronie – Bess I- to pra, pra, pra…. babcia naszej Pathi.
Niewątpliwym plusem rasy jest to, że od wieków jej przedstawiciele nie byli hodowani ze względu na piękny wygląd, a na ich charakter i użytkowość. Dzięki temu wzorzec rasy nie zmienił się zasadniczo przez te ponad 100 lat. Jest to nieduży pies, do 40 cm, o zwartej budowie ciała, ale dość długich łapach dzięki, którym jest w stanie nadążyć za koniem. Ma charakterystyczną „wydrzą głowę”, umiarkowanie szeroką mózgoczaszkę, krótki, mocny pysk i małe, opadające uszy w kształcie litery V. Charakterystyczny jest krótki, sterczący zawadiacko ogon.
Sierść borderka jest dwuwarstwowa. Zewnętrzna okrywa jest szorstka i dłuższa, a pod spodem kryje się mięciutki podszerstek . Pielęgnacja nie jest trudna, to głównie grooming poprzez trymowanie, czyli usuwanie włosa okrywowego, martwego. Można to robić samemu lub powierzyć zadbanie o sierść specjaliście. U psa nie wystawowego wystarczy przeprowadzić ten zabieg 3-4 razy w roku. Borderki występują w kilku umaszczeniach. Najczęściej spotykanym jest kolor grizzli – jasny brązowy mieszany z ciemnym szarym. Inne umaszczenia to blue and tan (czarny – niebieski podpalany), pszeniczny i rudy.
Border terriery charakteryzuje zdrowie i stabilność psychiczna. Często w dobrym zdrowiu dożywają kilkunastu, a nawet 20 lat.
Border terrier to najspokojniejszy z terierów, jest jednak terierem w 100%. Są bardzo inteligentne i szybko się uczą, a dla jedzenia zrobią niemal wszystko. Bardzo lubią się bawić nawet w starszym wieku. Nauczone, będą bardzo posłuszne i karne. Trzeba jednak pamiętać, że to psy myśliwskie i użytkowe, przy braku podstawowego szkolenia instynkt może wziąć górę i może się stać szczekającym na wszystko uciekinierem.